زندگی رسم پذیرایی از تقدیر است..سهم من هر چه که هست ..من به اندازه این سهم نمی اندیشم..وزن خوشبختی من وزن رضایتمندیست...شاید این راز همان رمز کنار امدن وسازش با تقدیر است..زندگی فهم نفهمیدن هاست..زندگی پنجره ای باز به دنیای وجود..تا که این پنجره باز است...جهانی با ماست.


تو خود نمره بیستی ..بیست ماهه من