بادبادک همانقدر از آسمان سهم میبرد که نخش اجازه دهد اما خود را با خیال در زمین نبودن آرام می کند ...نگذار هیچ نخی به تو وصل باشد.نخ ها تنها لایق عروسک های خیمه شب بازی هستند و بس.درد دارد روزی بفهمی  تمام حرکاتی که از تو سر می زند حاصل تفکریست که اکثریت به ذهنت القا کرده است.زندگی کن فارغ از هر تفکری که تو را وادار به باید و نباید می کند.خودت را بی اجازه کشف کن.نخ هایت را بدست تایید گر اجتماع نده و باور کن تنها کسی که ارزش تایید تو را دارد کودک درون توست.پس آلیس سرزمین عجایب خودت باش و سرزمینت را بی اجازه اجتماع کشف کن.امروز در پایان 2 سالگیت ..دستم را گرفتی و بردی به 2 سال پیش در چنین روزی.